Reykjavíkurferð plönuð.

Litur í hár - - - - - tjekk

Litur á augabrýr - - - - - tjékk

Sturta - - - - - - in progress

Brúnkukrem - - - - - á áætlun

Hmmmm, finnst eins og ég sé að gleyma einhverju.....

Ah, pakka!

Manngæska.

Margt af því sem mér þykir að í heiminum í dag er sprottið af skorti á manngæsku. Í dag hitti ég mann sem virðist hafa rúmlega sinn skammt þó.

Eins og alþjóð veit þá lenti Hallur minn í leiðindar óhappi á skíðum, þar sem hjálmur er talinn hafa bjargað lífi hans.

Eftir fréttaskot af atvikinu setti hjálmasölumaður sig í samband við forstöðumann skíðasvæðisins okkar og bað um að komið yrði á fundi því hann langaði að gefa Halli hjálm.

Mér datt auðvitað strax í hug að þetta væri einhver stórverslunin sem vissi hverra manna ég væri og vildi fá auglýsingu, og satt að segja þótti mér það ekkert slæmt þannig. En það var nú öðru nær, verslunin sem gaf honum hjálminn samanstendur af einum manni. Sem virðist skv rannsóknum mínum vera mikill frumkvöðull á skíðasviðinu, og virtist ekki hafa nokkra einustu hugmynd um það hver ég er. Eftir að ég komst að þessu þá eiginlega líður mér hálf óþægilega verð ég að viðurkenna, skíðahjálmar eru ekki beinlínis gefins (nema jú í þessu tilfelli :P) og ég ímynda mér að veltan í skíðahjálmum sé ekki það stórkostleg hjá þessari litlu verslun að það skipti ekki máli fyrir þá að missa tekjur, þó ekki sé nema af einum hjálm. Því miður virðist verslunin ekki vera með vefsíðu, en fyrir ykkur sem leggið leið ykkar á Dalvík, þá mæli ég hiklaust með að þið skoðið verslunina Sportvík ;)

En við mæðgin fórum semsagt á skíði í dag, og ég fann mig í tveimur hlutverkum að auki við þau venjulegu: Bjargvættur skíðasvæðanna og ofur verndandi og skíthrædd mamma. Tók af mér hjálminn sem ég var svo dugleg að fá lánaðann og lét á ungan dreng sem var í fyrstu skíðaferðinni sinni. Svo tók ég mömmu hans á teppið og sagði henni að ef hún útvegaði sér ekki hjálm á barnið þá myndi ég lemja hausnum á henni við stein. Já eða næstum því, benti henni allavega á að það væri hægt að fá þá lánaða :P

Sonurinn mátti ekki svo mikið sem horfa á stólpana sem hann skíðaði svo skemmtilega á, þá var ég komin við hliðina á honum og truflaði hann heilmikið. Næst ætla ég bara ein, já eða þar næst.

Show off!

Ég, undirrituð, kann að hekla.

Ester kom hér við í kvöld, og eftir að hafa brotið 3 rauðvínsglös, 2 flöskur af breezer og að lokum rauðvínsflöskuna á hausnum á mér náði ég þessu! Jiii, ég finn mig í vel yfir meðal mörkum meðalgreindar núna!

Er mest sár út í Sillu sem virtist ekki þykja það neitt óeðlielgt að mágkona hennar misþyrmdi mér svona hrottalega. En hey, tilgangurinn helgar meðalið, ikke?

Ástin og lífið

Þegar ég var "yngri" var ég viss um að ég myndi þekkja væntanlegan maka á því að hann hefði ör í laginu eins og hálft hjarta á hökunni, sumsé hinn helminginn af mínu hálfa hjarta, og því að hann myndi syngja fyrir mig I was made for loving you.

Gummi er bara með skegg á hökunni, og hefur bara einusinni sungið fyrir mig, martraðir mínar snúast að miklu leiti um að hann geri það aftur.

Á ég að dömpa honum??

Dularfulla hvarfið- KEPPNI

Ég tek upp poka, fjarlægi stera úr honum, tek stautinn úr pakkanum og hendi (pakkanum sko)

Dammdarammmm... hvað gerði ég við elskulega stautinn sjálfann?

Dregið verður úr innsendum lausnum eigi síðar en 30. Desember.

*vinningshafareigamögulegamöguleikaáeinhverskonarvinningíeinhverjuformi*

Erill daganna.

Síminn hringdi hér í dag, Hallur svaraði og blaðraði heil ósköp. Svo kallaði hann á mig, og sagði mér að pabbi hans væri í símanum.

Ég tók auðvitað við tólinu, og mér til undrunar heyrði ég ókunnuga rödd tala:

Hæææ.

Ég; uuhh, hæ.

Viðm. Hvað segirðu?

Ég; Baraa, allt gott..

Viðm. Saknarðu mín?

Ég: Eh, jah,. sko, hver er þetta?

Viðm. Hló, gott að þú þekkir eiginmann þinn.

Ég: Já, ég þekki hann, það er mér meira áhyggjuefni hvað sonurinn virðist illa kannast við pabba sinn.

Viðm, hahahaha, já annars heiti ég ***** og hringi frá stöð 2.

Ah, ég elska fólk með húmor. Elska líka syni með húmor.

Ég hef þó örlitlar áhyggjur af því hvað sonur minn á auðvelt með að ljúga blákalt!

Annars er nú bara allt við það sama hér. Ég er í keppni, keppist við að baka svo mikið að ég nái ekki að borða það allt, það er að ganga! Ég kann vel við að sigra sjálfa mig í keppni.

Eins og alþjóð veit (nema aparentlí pabbi) þá er von á jólasveininum í nótt. Ég nýti mér jólasveinana alveg, mér þykir ákaflega vænt um þá þjónustu sem þeir bjóða mér.

Ég er auðvitað búin að vera í allan dag að minna börnin á að jóli komi í nótt, og að oþekk börn fái ekkert fallegt í skóinn. Marinó sá hins vegar vel fyrir þessu, hann hoppaði fram úr rúminu, lék sér alveg hinn hressasti, þegar ég benti honum á að hann væri A, óþekkur og B, hann myndi missa af jólasveininum brosti hann sigri hrósandi. Neinei, ég er búinn að gefa jólasveininum svo mikið af kökum að hann verður að gefa mér mikið í skóinn!

Ég hef það eftir nokkuð öruggum heimildum að hann fái gott í skóinn blessaður, þrátt fyrir örfáa hnökra :P

Bara til að hafa þetta allt á hreinu

Þá er ég byrjuð, í bili allavega, að blogga hér aftur. Undanfarið ár hef ég notað til að íhuga og spegúlera í gæðum bloggstaðanna og komst nýverið að þeirri niðurstöðu að bakgrunnurinn hér er mikið krúttlegri, þó er blogg slóðin auðvitað kolröng, því ég er orðin pottþéttur icesave meðlimur sem borgar með brosi á vör. Ég ætti jafnvel að breyta slóðinni í www.égborgaæsseif.blog..?

Við mæðgur erum á leið í konu orlof í óttalegu borginni núna strax eftir helgi. Ég er búin að prjóna ferðadress fyrir hana, pakka fyrir hana, skipuleggja í hvaða fötum hvaða daga hún ætlar að vera og er að prjóna húfu í stíl við ferðadressið. Ég hins vegar hef ekki pakkað svo mikið sem sokkapari fyrir mig, hvað þá skipulagt. Ég er samt viss um að ég næ að pakka báðum buxunum mínum áður en ég hoppa upp í vélina.